Δήμαρχος Λογιστής ή Δήμαρχος Manager;

Πρέπει ο Δήμος να λειτουργεί ως Ανώνυμη Εταιρεία και ο Δήμαρχος ως Οικονομικός Διευθυντής ή όχι;

 

Αφορμή για αυτό το ερώτημα ήταν άλλο ένα management meeting σήμερα (ένα ακόμα από τα πολλά των τελευταίων 20 έτων). Ένα meeting αρκετών ωρών με προβληματισμούς σχετικά με τον βαθμό ανάπτυξης των υποδομών, το μέγεθος των επενδύσεων, την επιρροή τους στην ανάπτυξη των πωλήσεων, την καλυτέρευση των ισολογισμών, τον βαθμό χρηματοδότησης, τον τρόπο χρηματοδότησης, το EBITDA, το Χρηματοοικονομικό κόστος, το επιχειρηματικό ρίσκο  και τέλος την επιστροφή της επένδυσης στους επενδυτές. Όλα λοιπόν, σε μια Ανώνυμη Εταιρεία γίνονται για την κερδοφορία και την επιστροφή της επένδυσης στους επενδυτές, σε βάθος συγκεκριμένου χρόνου.  Όλα αυτά σε μια Α.Ε.

Πρέπει έτσι να λειτουργεί ένας Δήμος ; Έχει ο Δήμος επενδυτή που πρέπει να επιστρέψει κέρδος και προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται ΜΟΝΟ τα αναγκαία;

Όλους αυτούς τους μήνες ακούμε από τον Δήμο, την φράση «Δεν έχω λεφτά, μάνα μου..». Όλα έχουν κολλήσει γιατί ο Δήμος δεν έχει χρήματα και ασχολείται ΜΟΝΟ με τον ισοσκελισμό του ισολογισμού του.

Είναι αυτή η δουλειά του Δημάρχου; Ή καλύτερα είναι αυτή η ΜΟΝΗ δουλειά του Δημάρχου;

Πιστεύω πως όχι. Όχι ο Δήμος δεν είναι μια Α.Ε κάποιου επενδυτή που περιμένει κέρδος,  αλλά ένας ζωντανός οικονομικός οργανισμός που έχει σκοπό να διαχειριστεί τις ανάγκες των κατοίκων μιας περιοχής, συνολικά. Πρέπει να έχει τους πόρους να πληρώσει τις ανελαστικές υποχρεώσεις του, πρέπει να συντηρήσει τις υποδομές του, να δημιουργήσει σύγχρονες υποδομές για να καλύψει τις ανάγκες των δημοτών του και εν γένει να δημιουργήσει ένα σύνολο υπηρεσιών ικανό να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του σύγχρονου πολίτη.

Το «Δεν έχω χρήματα, μάνα μου..» είναι η εύκολη προσέγγιση. Γεμίζω τον κουβά με τα λεφτά που επιχορηγούμαι και από εκεί πληρώνω μέχρι να αδειάσει. Δεν κάνω καμία άλλη παρέμβαση και καμία άλλη κίνηση. Δεν δημιουργώ υποδομές και νέες υπηρεσίες, άρα και έξοδα και δεν συντηρώ επαρκώς τις υποδομές μου, άρα κάνω οικονομία. Πληρώνω μέχρι το ταμείο να είναι μηδέν.

Υπάρχει άλλος τρόπος;

Σαφώς ναι. Πρέπει να βρούμε τρόπους να δημιουργήσουμε επενδύσεις ανταποδοτικού χαρακτήρα, να εκμεταλλευτούμε χρηματοδοτήσεις για την συντήρηση και  κατασκευή υποδομών, να απαλλαγούμε από κόστη και να αυξήσουμε τα έσοδα, χωρίς την συμμετοχή των δημοτών. Να θέσουμε προτεραιότητες στις πληρωμές και να παράξουμε έργο ανάπτυξης. Να χρησιμοποιήσουμε υποδομές του δήμου και ανθρώπινο δυναμικό για την δημιουργία εσόδων. Να εκμεταλλευτούμε πόρους που προσφέρει το περιβάλλον του Δήμου και να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο διαχείρισης τους. Να εκμεταλλευτούμε τις συνέργειες με τους ιδιώτες και να παράξουμε υπεραξία μέσα από αυτές. Να χρηματοδοτήσουμε επενδύσεις με σκοπό το κέρδος σε βάθος χρόνου και να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο οικονομικό πλαίσιο που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις ετήσιες επιχορηγήσεις του κράτους.

Για να τα κάνει κανείς όλα αυτά, θα πρέπει καταρχήν να θέλει και δεύτερων να ξέρει το πώς θα τα κάνει. Θα πρέπει επίσης να θέλει και να μην χρησιμοποιεί το ύψος της κρατικής  χρηματοδότησης ως δικαιολογία, γιατί δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ απ’ όλα αυτά.

Ο Δήμος είναι μια Α.Ε με σκοπό να παράξει υπεραξίες για λογαριασμό του πολίτη και όχι να καλύψει τις βασικές λειτουργίες του βάσει της κρατικής επιχορήγησης, γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν χρειαζόμαστε Δήμαρχο, αλλά ένα μέτριο Λογιστικό Γραφείο, που θα λέει συνέχεια.. «Δεν έχω λεφτά, μάνα μου..»

 

Αίμα, δάκρια και ιδρώτας...

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οδεύουμε ολοταχώς προς την προεκλογική περίοδο των Δημοτικών εκλογών. Φαίνεται ξεκάθαρα από την συχνότητα, το μέγεθος και το ύφος των ανακοινώσεων των παρατάξεων και των Δημοτικών Συμβούλων που μερικές έχουν σαν μόνο σκοπό να κατακρεμίζουν το προφίλ των αντιπάλων και να εκμηδενίσουν το όποιο έργο των προηγούμενων διοικήσεων. Αυτό ακριβώς δηλαδή που ζητά ο απλός πολίτης!!!  Αυτό ζητάμε όλοι!! Να στήσουμε ένα ρινγκ όπου όλοι όσοι επιδιώκουν τον δημαρχιακό θώκο θα την βγάλουν και θα την μετρήσουν και αν κάποιου άλλου είναι μεγαλύτερη θα υποστηρίξουν ότι είναι αποτέλεσμα φαρμακευτικής αγωγή ή πλαστικής χειρουργικής! Αυτό ζητάνε όλοι οι απλοί πολίτες. Να στήσουμε ένα αγώνα επιβίωσης όλων των υποψηφίων και όλοι μας γύρω – γύρω να ζητωκραυγάζουμε γεμάτοι απόλαυση από το αίμα των αντιπάλων, όπως στην αρχαία Ρώμη.  Όλοι μας θέλουμε αυτό ακριβώς, να ρίξουμε στην αρένα όλους του υποψήφιους και να στοιχηματίζουμε γύρω από άψυχα κορμιά τους. Να φέρουμε εισαγγελείς και αστυνόμους να κάνουν τους διαιτητές. Να φέρουμε εισαγγελείς για να αποφαυνθούν αν οι αγώνες έγιναν κάτω από καθεστώς νομιμότητας. Να στήσουμε ίσως τους υποψήφιους σε μια σειρά και σαν καρότο να έχουμε δεμένο το συμβόλαιο της επόμενης διοίκησης και εμείς γύρω τους να  ποντάρουμε στον νικητή. Να φτιάξουμε ένα αγώνα στυλ κοκορομαχιών (έτσι και αλλιώς δεν διαφέρει και πολύ η επερχόμενη προεκλογική περίοδος) όπου τα κοκόρια θα πολεμάνε μέχρι τελικής πτώσης. Αγώνα μάγων όπου με ταχυδακτυλουργικά θα εξαφανίζουν τους αντιπάλους και εμείς, ο απλός πολίτης, αποχαυνωμένος θα χειροκροτά μέσα σε ντελίριο τον νέο μάγο της αυτοδιοίκησης. Ας γίνει στο κάτω – κάτω ένας αγώνας στυλ Big Brother όπου εμείς με το τηλέφωνο στο χέρι θα απολαμβάνουμε real time

όλο το 24ώρο, τον πετροπόλεμο των υποψηφίων και γεμάτοι ευχαρίστηση θα πέφτουμε για ύπνο, με στόχο να σηκωθούμε νωρίς να απολαύσουμε άλλη μια μάχη μέχρις εσχάτων.  Σιγά μην θέλουμε να ακούσουμε τα προγράμματά τους, το όραμά τους για την πόλη και τους στόχους της επόμενης διοικητικής περιόδου. Δώσε αίμα στον λαό όταν χορτάσει ρίξτε στο τραπέζι και 2 έργα sex με δώρο ένα γουέστερν…

Θα πέσει η "σχολική στέγη" να μας πλακώσει...

    Ως άνθρωπος που έχω ασχοληθεί με τα των σχολείων μέσω του θεσμού του Γονέων και Κηδεμόνων, από διάφορες θέσεις εδώ και 7 χρόνια, δεν μπορώ παρά να ασχοληθώ με το θέμα της σχολικής στέγης στον Δήμο μας.

    Το πρόβλημα είναι δεδομένο και δεν σηκώνει καμία αμφισβήτηση ούτε η ύπαρξή του, ούτε η σοβαρότητά του. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να στεγάσουμε με αξιοπρέπεια  το σύνολο των παιδιών στις σχολικές μονάδες του Δήμου. Στην προσπάθεια να στεγάσουμε όλα τα παιδιά σίγουρα θα καταφύγουμε σε λύσεις μη αξιοπρεπείς τόσο για τα παιδιά όσο και για την κοινωνία ολόκληρη. Είμαι σίγουρος ότι θα χρειαστεί για άλλη μια φορά να στοιβάξουμε πολλά παιδιά σε μικρές αίθουσες, να τα βάλουμε σε κοντέινερ και να τους διαθέσουμε ένα προαύλιο κατά πολύ μικρότερο όχι μόνο από αυτό που οι ειδικοί θεωρούν αποδεκτό, αλλά και από αυτό που η κοινή λογική αντιλαμβάνεται. Επιπλέον στην προσπάθεια να βρεθεί μια προσωρινή υποφερτή λύση θα στείλουμε κάποια παιδιά λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα από το σπίτι τους ανεξάρτητα από το αν μένουν δίπλα από το σχολείο της γειτονιάς. Φοβάμαι ότι άλλες λύσεις δεν υπάρχουν σε αυτή την φάση. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε για άλλη μια σχολική χρονιά με αυτές τις συνθήκες οι οποίες φυσικά επιβαρύνονται από όλες τις υπόλοιπες αποφάσεις της κεντρικής διοίκησης για την παιδεία που την υποβαθμίζουν διαρκώς.

    Το πρόβλημα σαφέστατα δεν είναι της σημερινής διοίκησης. Δεν ήρθε η σημερινή διοίκηση να γκρεμίσει τα σχολεία στον δήμο, αλλά ούτε είχε τον χρόνο να χτίσει νέα σχολεία. Το πρόβλημα έχει αρχίσει χρόνια πίσω όταν οι διοικήσεις δεν προνόησαν να έχουν έτοιμες εγκαταστάσεις. Επίσης το πρόβλημα δεν έχει το ίδιο μέγεθος σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες. Τα Μελίσσια για παράδειγμα έχουν ένα σχετικά κάλο λόγο τετραγωνικών ανα μαθητή κυρίως στις τάξεις του Δημοτικού και Γυμνασίου αλλά εκεί το πρόβλημα έχει να κάνει κυρίως με το Λύκειο, ενώ στην Πεντέλη και στην Νέα Πεντέλη το πρόβλημα είναι πιο μεγάλο και πιο ουσιαστικό σε όλες τις βαθμίδες, αφού και οι δύο περιοχές έχουν σοβαρότατα προβλήματα υποδομών συνολικά, κυρίως η περιοχή της Ν. Πεντέλης.  Κανείς από τις προηγούμενες διοικήσεις της Πεντέλης και της Ν. Πεντέλης από ότι φαίνεται δεν είχαν μεριμνήσει σοβαρά για την πρόβλεψη του προβλήματος και να έχει προετοιμαστεί σχετικά. Αντίθετα στον πρώην Δήμο Μελισσίων είχε γίνει αρκετό έργο εδώ και χρόνια, ίσως και 10ετίες, από τις προηγούμενες διοικήσεις και δημιούργησαν ένα σύνολο υποδομών αρκετό να φιλοξενήσει με αξιοπρεπή τρόπο τους μαθητές αλλά και είχε δρομολογηθεί ένα σημαντικό σύνολο έργων για την συντήρηση των παλιότερων σχολικών μονάδων και την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων μέσω του ΕΣΠΑ.

    Από την άλλη μπορεί η σημερινή διοίκηση λοιπόν του Δήμου να μην έχει ευθύνη γιατί δεν έχτισε νέα σχολεία στον νέο Καλλικρατικό Δήμο, αλλά σαφέστατα έχει ευθύνες σοβαρές γιατί δεν έγιναν ενέργειες προς την κατεύθυνση που θα έλυναν το πρόβλημα σε επόμενο χρόνο. Σαφέστατα οι απαντήσεις προς του γονείς του τύπου «βρέστε εσείς ελεύθερο οικόπεδο» δεν μπορούν να στέκουν και να είναι σοβαρές όταν ο Δήμος  εδώ και 2,5 χρόνια δεν έχει εντάξει στο σχέδιο περιοχές σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες που θα εξασφάλιζαν τον απαιτούμενο χώρο και θα είχαμε ήδη μπεί στην φάση της διεκδίκησης των κονδυλίων αφού θα μπορούσαμε να είχαμε και έτοιμες τις σχετικές μελέτες.

    Επίσης αν και εδώ και μήνες έχουν εγκριθεί από το ΕΣΠΑ τα έργα της ενεργειακής αναβάθμισης 2 σχολείων των Μελισσίων, που είχαν κατατεθεί από την προηγούμενη διοίκηση, ο δήμος άργησε πάρα πολύ να τα ενεργοποιήσει με αποτέλεσμα να υπάρχει ήδη τεράστια καθυστέρηση και να έχουμε φτάσει στα μισά του Ιουλίου και τα έργα να μην έχουν ξεκινήσει, με αποτέλεσμα να χαθεί άλλη μια χρονιά και να είναι ορατός ο κίνδυνος να μην εκταμιευτούν ποτέ οι σχετικές επιδοτήσεις λόγω παρέλευσης του χρόνου υλοποίησης.

    Παρ όλα αυτά μέσα στον χρόνο που πέρασε είδαμε να πληρώνονται μελέτες για νέο Αστυνομικό Τμήμα στην Πεντέλη και να δρομολογείται για την ανέγερση του νέου κτηρίου δάνειο αρκετών εκατομμυρίων ευρώ. Αν η διοίκηση είχε επιδείξει τον ίδιο ζήλο και για την ανεύρεση σχολικών χώρων σήμερα θα ήμασταν ένα βήμα πιο μπροστά.

 

Εξάλλου λένε ότι για κάθε νέο σχολείο κλείνει μια φυλακή.

Αυτοδιοικητικές Αλήθειες και Ψέματα (1)

 
Η Αλήθεια είναι ότι η αυτοδιοίκηση μετά από την γεμάτη ελπίδες εφαρμογή του Καλλικράτη, η οποία σταδιακά θα έφερνε την αυτοδιοίκηση στο επίκεντρο των τοπικών κοινωνιών, παρέχοντας την δυνατότητα οι Δήμοι να λειτουργούν κάτω από ένα καθεστώς μεγαλύτερης ελευθερίας κινήσεων και ανάληψη μεγαλύτερων ευθυνών, έρχονται οι αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας οι οποίες σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις της τρόικας αποκεφαλίζουν απότομα όχι μόνο τις όποιες ελπίδες για αυτοδιοικητική  «επανάσταση» αλλά στερούν και από την αυτοδιοίκηση και βασικές δομές.

Στερούν πόρους, υπηρεσίες και προοπτικές. Οι πόροι στους Δήμους θα περικοπούν σαφέστατα τα επόμενα χρόνια, υπηρεσίες όπως Δημοτική Αστυνομία, πρόνοια κλπ θα πάψουν να λειτουργούν άμεσα και οι όποιες προοπτικές για ανάπτυξη, απλά δεν υπάρχουν. Η ανάπτυξη (αυτό που είναι ανάπτυξη και όχι αυτό που λέμε όλους αυτούς τους μήνες) θα μπορούσε να έρθει από μικρότερα κοινωνικά σχήματα, όπως οι δήμοι και να εφαρμοστούν σε ένα συνολικότερο πλαίσιο με ενιαίο σχεδιασμό για ολόκληρη την επικράτεια. Είναι πιο εύκολο να εφαρμόσεις αναπτυξιακή πολιτική σε μικρότερα υποσύνολα της κοινωνίας και να τα αναπτύξεις σταδιακά ώστε να επιτευχθεί η συνολική ανάπτυξη της κοινωνίας.

Όλα τα παραπάνω είναι γεγονότα αναμφισβήτητα. Γεγονός όμως είναι ότι οι παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν πρέπει και δεν επιτρέπεται να μείνουν στην απραγία. Δεν πρέπει να θεωρήσουν μια καλή δικαιολογία την έλλειψη των πόρων για να μην παράξουν έργο. Δεν πρέπει και δεν δικαιολογείται να μείνουν πίσω από την έλλειψη υπηρεσιών και υποδομών και να μην δημιουργήσουν υπηρεσίες και δομές.

Θα ρωτούσε κανείς εύλογα, πώς; Η απάντηση είναι απλή, αρκεί να έχεις όραμα, προοπτική και θέληση να δράσεις για καλό του τόπου. Σίγουρα η λύση δεν είναι η ανάγνωση και εφαρμογή του εγχειριδίου του Καλλικράτη ( σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να ασκήσει διοίκηση και η κόρη μου που είναι 14 ετών) αλλά ο σχεδιασμός συγκεκριμένων δράσεων που θα χαρακτηρίζονται από φαντασία, πάντα στα πλαίσια της νομιμότητας. Ο Νόμος σου θέτει τα όρια της νομιμότητας στα οποία πρέπει να κινηθεί ο σύγχρονος manager Δήμαρχος ο οποίος έχει την υποχρέωση να βρει διαδρομές μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Λέμε λοιπόν ότι οι πόροι θα μειωθούν σημαντικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνουμε απλά μια διαχείρισή τους ώστε να καλύψουμε απλά βασικές ανάγκες, αλλά να βρούμε τρόπους να αυξήσουμε τα έσοδα ώστε να παράξουμε αναπτυξιακά έργα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την σύμπραξη για παράδειγμα με ιδιώτες (μην πει κανένας ότι δεν υπάρχουν.. υπάρχουν μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις που μπορούν για παράδειγμα να συνδιαχειριστούν μια επένδυση ή να διαφημιστούν σε μια υποδομή κλπ ) ή να δημιουργήσουμε υποδομές με ανταποδοτικό χαρακτήρα μέσω χρηματοδοτικών προγραμμάτων – εργαλείων όπως το ΕΣΠΑ (ή όπως αλλιώς θα λέγεται τελικά αυτό σε λίγους μήνες) ή το Jessica ή … ή.. Φτιάχνοντας υποδομές μπορούμε να έχουμε όχι μόνο καλύτερες υπηρεσίες προς του Δημότες αλλά και έσοδα από την χρήση τους και οικονομία εξόδων από την διαχείριση της υφιστάμενης κατάστασης.

Τα μειωμένα έσοδα λοιπόν από το κράτος είναι μια πολύ καλή δικαιολογία για τον τεμπέλη manager – Δήμαρχο που μένει κρυμμένος πίσω από το πρόβλημα. Αυτό είναι μια αντικειμενική αυτοδιοικητική αλήθεια που στηρίζεται σε ένα αυτοδιοικητικό ψέμα και τα αντίστροφο.