Μια βόλτα στην πόλη μου...

Οι μέρες που πέρασαν ήταν όμορφες γεμάτες ήλιο και ήταν ζεστές για την εποχή. Δεν ξέρω αν είναι οι Αλκυονίδες ή αν ο χειμώνας έκανε ένα διάλειμμα ή σκέφτηκε να μας αποχαιρετήσει πριν καλά – καλά μας έρθει. Όμορφη μέρα για περπάτημα, λοιπόν και η βόλτα αρχίζει.

Φεύγοντας από το σπίτι, δεν είχα αποφασίσει την διαδρομή. Όπου με βγάλει ο δρόμος ήταν η σκέψη και έτσι έγινε.

Δύο τραγούδια στο mp3 και είχα φτάσει ήδη στο κολυμβητήριο. Όμορφο, με αρκετό κόσμο. Κάποια παιδιά έκαναν προπόνηση ενώ στον περιβάλλοντα χώρο τα όργανα γυμναστικής δεν ήταν μόνα τους. Νέοι και κάποιοι λιγότερο νέοι, βρήκαν την ευκαιρία να χρησιμοποιούσουν μια πολύ καλή παροχή του δήμου προς του πολίτες. Μπαίνω μέσα. Δείχνει μια εικόνα εγκατάλειψης αλλά για δημόσιο κτήριο, τέτοια εποχή, υποφερτό.

Σκέφτομαι, ότι αυτό το έργο είναι λαμπρό παράδειγμα συνέχειας και συνέπειας των διοικήσεων του δήμου. Σήμερα αποτελεί μια πολύ βασική υποδομή για το σύνολο των πολιτών. Έργο των προηγούμενων διοικήσεων.
Θυμάμαι σε αυτόν τον χώρο πριν από 3,5 χρόνια υπήρχαν και τα δημοτικά ιατρεία. Σήμερα όχι. Σήμερα που η κοινωνία τα έχει πιο ανάγκη από ποτέ, δεν υπάρχουν δημοτικά ιατρεία.

PLAY ξανά στο mp3 και συνεχίζω προς τα νότια. Καθαρά μεγάλα πεζοδρόμια με σημάνσεις για τους ΑΜΕΑ. Θυμάμαι όταν πριν από 5 χρόνια αυτοί οι δρόμοι ήταν υπο κατασκευή. Μια επέμβαση της προηγούμενης διοίκησης που μας ταλαιπώρησε για λίγο καιρό, αλλά σήμερα ακόμα είναι χρηστικοί.
Λίγα λεπτά περπάτημα και έφτασα στο κλειστό γήπεδο. Γνώριμο σε εμένα μια και το επισκέπτομαι συχνά λόγο της μικρής, αλλά τώρα, χαλαρός έχω τον χρόνο να το απολαύσω. Μεγάλη μοντέρνα κατασκευή, με καλές παράπλευρές παροχές (parking , χώρους πρασίνου).  Θέλει συντήρηση.. Και αυτό έργο της προηγούμενης διοίκησης.

Κατέβηκα και πέρασα από το κτήριο των κοινωνικών υπηρεσιών. Άλλο ένα όμορφο – σύγχρονο έργο, απόδειξη ότι η αυτοδιοίκηση μπορεί να κάνει πράγματα για τον πολίτη. Το θυμάμαι γιαπί, πριν πολλά χρόνια. Ξεκίνησε απο τηνπροηούμενη διοίκηση και αυτό.

Ανεβαίνω μέσα από την όμορφη νέα γειτονιά και φτάνω στο 1^ο Γυμνάσιο. Το κτήριο δείχνει τα χρόνια τους αλλά και την έλλειψη επεμβάσεων. Τουλάχιστον εξωτερικά. Είναι κλειστό, δεν μπορώ να μπω, να το δω και από μέσα.. Δεν μοιάζει με σχολείο.. Το πίσω προαύλιο το ξέρω.. και αυτό σε κακή κατάσταση. Έρχεται και εδώ η κόρη μου για προπόνηση μπάσκετ, γιατί έμαθα ότι έχουν δοθεί ώρες προπόνησης των κλειστών γυμναστηρίων και σε σωματεία διπλανών δήμων, με αποτέλεσμα η κόρη μου και μερικές δεκάδες παιδιά, να περισσεύουν..  

Ρίχνω μια ματιά απέναντι στο Μουστάκα και θυμάμαι ότι εκεί αποχαιρετούσα τις κόρες μου που έφευγαν για την κατασκήνωση.. Ναι ήταν οι κατασκηνώσεις του δήμου για τα παιδιά. Δεν υπάρχουν πια.. Δεν γίνονται παιδικές κατασκηνώσεις..


Ανηφορίζω  προτιμώντας τους δρόμους μέσα στις γειτονιές. Εδώ που σήμερα πλέον μπορεί κάποιος να ανοίξει μαγαζί υγειονομικού ενδιαφέροντος, μια και πέρασε σχετική απόφαση από το ΔΣ. Αλήθεια, δεν σκέφτηκε κανείς ότι θα αλλάξει τελείως η φυσιογνωμία της γειτονιάς; Κρίμα. Μέχρι και σήμερα είναι όμορφες και ήρεμες. Μέχρι πότε;

Συνεχίζω την βόλτα μου και διαπιστώνω, κάτω από τους ήχους των Pet Shop Boys (αλήθεια πως ξεχάστηκε εδώ αυτό;) ότι υπάρχει και τάξη στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Οι μονοδρομήσεις για τις οποίες τότε μια ολόκληρη κοινωνία ήταν στα όπλα, σήμερα αποδείχτηκε ότι σε γενικό σχεδιασμό ήταν προς την σωστή κατεύθυνση. Πιθανών να έγιναν λάθη, αλλά μπορούν να διορθωθούν.

Περνάω μπροστά από το 2^ο Δημοτικό Μελισσίων. Το ξέρω σαν το σπίτι μου. 8 χρόνια είναι αυτά. Θλίψη. Θα μπορούσε σήμερα να είναι κόσμημα, αλλά εξακολουθεί να ρημάζει. Έχει εγκριθεί εδώ και 2 χρόνια από το ΕΣΠΑ το έργο που είχε κατατεθεί από την προηγούμενη διοίκηση, αλλά οι ενέργειες του δήμου, έχουν αργό ρυθμό. Κρίμα. Τίποτα και εδώ εκτός από το μισό προαύλιο που έχει ντυθεί με κάποιου είδους ταρτάν. Το άλλο μισό δεν έγινε και το αφήσαμε να χαλάει και αυτό που φτιάξαμε.. Έχει φως στην αίθουσα των πολλαπλών χρήσεων. Την χρησιμοποιούμε και σαν τραπεζαρία.. όχι πια.. την χρησιμοποιούσαμε, όταν είχαμε τραπεζοκόμο..

Φτάνω σιγά – σιγά αν και λίγο ιδρωμένος, είναι η αλήθεια,  στην πλατεία Αγ. Γεωργίου. Αν και πολύ συχνά απολαμβάνω το καφέ μου εκεί, ξαφνικά θυμάμαι πως ήταν πριν λίγα, πολύ λίγα χρόνια. Σκοτεινή, με μεγάλα φυτά που έκρυβαν κάθε λογής παρανομία. Σήμερα οργανωμένη, ανοιχτή, με ορατότητα. Θυμάμαι ότι τα καλοκαίρια, μέχρι πριν 3 χρόνια, έκλεινε και ο δρόμος και υπήρχε φύλακας, όλο το καλοκαίρι, για την ασφάλεια των παιδιών. Θυμάμαι σχεδόν κάθε βράδυ, από τις αρχές του καλοκαιριού μέχρι τα μές του φθινοπώρου όλο και κάποια εκδήλωση είχε. Είχαμε δει συναυλίες, παραστάσεις, εκθέσεις!! Πάνε και αυτά.. Έργο προηγούμενων διοικήσεων και αυτό.

Αλλάζω κομμάτι σε κάτι πιο μοντέρνο και συνεχίζω την ανηφόρα. Περνάω από το οικόπεδο πίσω από την πλατεία, που είναι δημοτικό parking εδώ και 5 χρόνια περίπου και ανεβαίνω μέχρι το 2^ο Γυμνάσιο. Όμορφο σχολείο. Είναι τυχερή η μεγάλη κόρη μου που ζει τις σχολικές τις ώρες μέσασε αυτό. Θυμάμαι πόσα και πόσα βράδια περάσαμε στον δημοτικό κινηματογράφο, που υπήρχε τα καλοκαίρια στο προαύλιο του σχολείου. Δροσιά, ηρεμία και όμορφη παρέα. Είχε θυμάμαι και σουβλάκια, λειτουργούσε και κιλικίο.. πρέπει να πεινάω.. Κρίμα εδώ και τρία χρόνια δεν υπάρχει.. έκλεισε o Δημοτικός Κινηματογράφος..

Το φως πέφτει. Η μουσική στο Mp3 γίνεται πιο μελαγχολική όσο κατεβαίνω προς το σπίτι. Ίσως γιατί διαπιστώνω ότι η πόλη μου εδώ και 3 χρόνια περίπου, όχι μόνο δεν έχει αλλάξει καθόλου, αλλά πάει προς τα πίσω. Όσα δημόσια κτήρια είδα, είναι έργα προηγούμενων διοικήσεων. Υπηρεσίες, έχουν κλείσει. Εκδηλώσεις και παροχές προς του δημότες δεν προσφέρονται πια. Τα σχολεία πρέπει να επιβιώσουν με 200€ τον μήνα..

Κατηφορίζω και ψάχνω να βρω ένα έργο που να είδα, που να πέρασα από μπροστά και που να έγινε από την διοίκηση του Στεργίου. Δεν είδα. Δεν είδα κανένα.. και όσο σκέπτομαι αυτά, περνάω μπροστά από το 2^ο Δημοτικό (2 βήματα από το σπίτι μου) και θυμάμαι τα θέματα που έχει ακόμα, όπως το προαύλιο και ότι πρέπει να ζήσει σαν σχολείο με 100€ τον μήνα.. Θυμάμαι και τι τράβηξε ένας συμπολίτης μου, που ήθελε να προσφέρει μια δωρεά στο σχολείο… δεν την έκανε τελικά… κουράστηκε..

Αυτή η μεγάλη βόλτα στην πόλη μου, μπορεί να είχε καλή μουσική. Μπορεί να είχε αναμνήσεις.


Είχε όμως και θλίψη. Στεναχώρια.

Βράδιασε, πιά.. Καληνύχτα!

 

 

"Όλα Λάθος" Θα μπορούσε να ήταν τίτλος τραγουδιού, αλλά είναι η πραγματικότητα..

Τα προβλήματα της πόλη μας ολοένα και μεγαλώνουν. Θα έλεγε κανείς ότι όσο πλησιάζουμε στις εκλογές, η διοίκηση θα έκανε το παν για να διορθώσει κάποια πράγματα. Αντίθετα αντ’ αυτού, δείχνοντας αυτοκτονικές τάσεις ή ίσως δείχνοντας το πραγματικό της πρόσωπο, δημιουργεί εξαγγελίες αλλά και ψηφίζει αποφάσεις που βάζουν ταφόπλακα όχι μόνο στην πόλη, αλλά και στις όποιες αμυδρές ελπίδες θα μπορούσε να έχει κάποιος για επανεκλογή της.

Εξαγγελία κατασκευής εργοστασίου καύσης στην Πεντέλη!! Πλήρωσε μάλιστα και 8.500€ για την μελέτη!!! Δεν χρειάζεται να πούμε παραπάνω, από αυτά που μαθαίνουν τα παιδιά στο Δημοτικό.  Μόλυνση, θόρυβο, κυκλοφοριακό, υποβάθμιση ποιότητας ζωής (μου τα είπε η κόρη μου η μικρή. Δεν τα έγραψα μόνος μου).

Απόφαση ΔΣ κατά πλειοψηφία*, με την οποία επιτρέπεται η λειτουργία εμπορικών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, στις ζώνες αμιγούς κατοικίας. Δηλαδή,  διπλά, πάνω, κάτω από το σπίτι μας, διπλά από τον κήπο ας, μέσα στο στενάκι μας, ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ, μπορεί να ανοίξει μαγαζί. Πάλι ρώτησα την κόρη μου και μου είπε, θόρυβος, κυκλοφοριακό, στάθμευση, υποβάθμιση ποιότητας ζωής. Αλλαγή φυσιογνωμίας της γειτονιάς, συμπληρώνω εγώ. 

*Δεδομένου ότι ο η διοίκηση έχει χάσει την πλειοψηφία εδώ και μήνες, το θέμα πέρασε με την βοήθεια των ΔΣ του Κου Παπακωνσταντίνου.

Σε μια εποχή που η κοινωνική συνοχή κλονίζεται σοβαρότατα, ο Δήμος

·         Δεν έχει πλέον Δημοτικά ιατρεία, τα έκλεισε.
·         Δεν έχει δημοτικό κινηματογράφο, τον έκλεισε.
·         Δεν έχει πολιτιστικά καλοκαίρια, τα έπαψε.
·         Δεν έχει παιδικές κατασκηνώσεις, τις έπαψε.
·         Δεν καλύπτει το κόστος των τραπεζοκόμων στα ολοήμερα σχολεία, τα έκοψε.
·         Δεν υλοποιεί έργα από το ΕΣΠΑ, τα σταμάτησε (ή αν δεν τα σταμάτησε δεν τα προχώρησε όπως έπρεπε) αν και εγκρίθηκαν (Μας χαρίζουν λεφτά και δεν τα παίρνουμε!!!).
·         Έδιωξε τους αθλητές της πόλης από τα γυμναστήρια για να καλύψουμε Συλλόγους από άλλους δήμους.
·         Δεν έκανε κανένα έργο.
·         Δεν έφτιαξε τίποτα.

Μέσα σε όλα αυτά έρχεται το το τελειωτικό χτύπημα. Τα οικονομικά του Δήμου έχουν καταρρεύσει. Όχι μόνο δεν έγινε αυτό το συμμάζεμα που έλεγε εδώ και 3 χρόνια και διαφήμιζε μετά μανίας λασπολογώντας, αλλά ο Δήμος είναι στα πρόθυρα του παρατηρητηρίου.

Όταν ανέλαβε την διοίκηση υπήρχε θετικός ισολογισμός. Για να το πω απλά. Τα έσοδα ήταν περισσότερα από το προδιαγεγραμμένα έξοδα. Ό δήμος έβγαζε λεφτά. Ήταν θετικός.

Κατά την θητεία της διοίκησης και ενώ έχει πάρει από το κράτος 5.000.000€ περίπου, για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές μέχρι 31/12/2012, έχοντας κάνει τεράστια λάθη διαχείρισης, έχει τρύπα, που όπως όλα δείχνουν είναι τουλάχιστον 1.500.00€ (δεν είναι λάθος 1,5€). Δηλαδή μπαίνει μέσα, του λείπουν, 1,5€ !!

ΠΡΟΣΟΧΗ!! Μπαίνει μέσα 1,5εκ € ενώ έχει πάρει περίπου 5εκ € από το κράτος για να καλύψει ΟΛΕΣ, προσοχή ΟΛΕΣ τις οφειλές της προηγούμενης διοίκησης!!!

Κατέρρευσε και ο μύθος λοιπόν περί οικονομικού συμμαζέματος, όπως κατέρρευσε και η λάσπη περί σπατάλης και κακοδιαχείρισης από την προηγούμενη διοίκηση για την οποία μάλιστα είχε φτιαχτεί και μια σειρά απο δικογραφίες που είχαν διαβιβαστεί στον εισαγγελέα. Κάπου 18!!! περιπτώσεις έφτασαν στον εισαγγελέα για να κρίνει τις υποθέσεις και να ασκήσει διώξεις όπου θεωρεί οτι μπορεί να υπάρχει υπόνοια κακοδιαχείρισης, ατασθαλίας κλπ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!!

Σε μια εποχή όπου οι εισαγγελείς με διαδικασίες express κρίνουν με αυστηρότητα (και καλά κάνουν κατά την γνώμη μου) τις υποθέσεις και σε μια εποχή που πολλοί δήμαρχοι και όχι μόνο, αλλά και διάφοροι κοινωνικοί λειτουργοί, έχουν περάσει το κατώφλι της φυλακής, όπως ο Κος Παπαγεωργόπουλος στην Θεσσαλονίκη, ΟΛΕΣ οι υποθέσεις κρίθηκαν κατά τον εισαγγελέα ότι δεν προκύπτον αξιόποινες  και μπαίνουν στο αρχείο!!!

Δηλαδή οι υποθέσεις για τις οποίες η διοίκηση μάζευε όλα αυτά τα χρόνια χαρτιά και αποδείξεις ήταν απλά φωτοβολίδες και λάσπη. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που δεν έκαναν καν ένσταση στα χρονικά όρια που τους έδινε ο νόμος!!! Πιθανότατα, ούτε οι ίδιοι δεν πίστευαν σε αυτά που έλεγαν !!!

Είναι ηλίου φαεινότερο λοιπόν, ότι η διοίκηση έχει αποτύχει σε ΟΛΑ.  

Μέσα σε αυτή την πλήρη αποτυχία, βρίσκει περιπτώσεις όπου με την συμβολή της αντιπολίτευσης και μετά από συγκεκριμένες ενέργειες της, η πόλη κέρδισε σημαντικά θέματα, όπως το κοιμητήριο των Μελισσίων και με ένα τρόπο έξω από κάθε λογική, προσπαθεί να κερδίσει τις εντυπώσεις παρουσιάζοντάς το σαν προσωπική νίκη του Δημάρχου.

Δεν έχει κάνει τίποτα.

Ψηφίζει και κάνει εξαγγελίες καταστροφικές για τον Δήμο.

Τα οικονομικά για τα οποία βαυκαλιζόντανε 3 χρόνια είναι σε πραγματικά άθλια κατάσταση

Και τέλος δεν κατάφερε τελικά να αποδημήσει και τον βασικό της αντίπαλο

 Έρχεται ο καιρός που θα πρέπει οι πολίτες, στην τελική αυτοί που κρίνουν τους υποψήφιους αλλά και το μέλλον του τόπου, να πάρουν μια απόφαση. Προτείνω, να κάνουν μια βόλτα στην πόλη. Μια βόλτα με τα πόδια και να δουν τις υποδομές της. Να συγκρίνουν. Τι υπήρχε, τι υπάρχει. Τι έγινε και πότε. Μόνο έτσι θα καταλήξουν στην επιλογή εκείνη που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να είναι καλύτερη για τον τόπο.

Ας δουν τις εξαγγελίες για εργοστάσια στην Πεντέλη, ας μετρήσουν την απόφαση για την λειτουργία καταστημάτων στις αυλές μας και να τα βάλουν στην ζυγαριά.

Για τον αγώνα στο τρίτο γήπεδο, σε αυτό δηλαδή της ποινικής πάλης μεταξύ των υποψηφίων, ακόμα δεν θα πω τίποτα. Απλά γιατί υπάρχουν  νόμοι που δεν μου επιτρέπουν να αναφερθώ συγκεκριμένα. Ο χρόνος όμως θα δείξει και τότε οι αναφορές θα μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες. Ο διαιτητής και σε αυτό τον αγώνα έχει δείξει ήδη τον νικητή..  

Το αύριο είναι ήδη προδιαγεγραμμένο. Το δείχνουν και οι έρευνες που γίνονται εδώ και εβδομάδες. Δεν μιλάμε πια για τάση ή για ρεύμα, αλλά για καθαρά αποτελέσματα.  Τόσο ποσοτικά όσο και αναλύοντάς τα και ποιοτικά.