Κάτι αλλάζει...

Είναι γεγονός ότι από τις 15 του Δεκέμβρη κάτι άλλαξε στην πόλη μας. Στην πραγματικότητα έχει αρχίσει να αλλάζει εδώ και καιρό, αλλά στις 15 του Δεκέμβρη, το κατάλαβαν όλοι. Έγινε αισθητό. 

Ο κόσμος πολύς στο μικρό, για μια τέτοια εκδήλωση Πολιτιστικό Μελισσίων. Η Αίθουσα κάτω γεμάτη, η πάνω επίσης, ενώ ο κόσμος έξω από αυτό ήταν επίσης πολύς. Έπρεπε τελευταία στιγμή να τοποθετηθούν κάμερες που θα δείχνουν στην πάνω αίθουσα, ότι γίνετε στην κάτω. Μεγάφωνα έπρεπε να εγκατασταθούν έξω από το κτήριο. Ο κόσμος ήταν περισσότερος από το αναμενόμενο και αυτό είναι ήδη μια αλλαγή. Ο κόσμος πήγε σε πολιτική εκδήλωση, τέτοια εποχή και τέτοια ημέρα (Κυριακή με ανοιχτά μαγαζιά).

Μια ματιά στις πιο πίσω θέσης της κάτω αίθουσας, και κυρίως έξω ήταν αρκετή για να αντιληφθεί κανείς ότι οι νεότεροι σε ηλικία, ήρθαν, άκουσαν με προσοχή και συμμετείχαν ενεργά. Είναι και αυτό μια αλλαγή. Η συμμετοχή των νέων είναι από μόνη της ελπίδα.

Οι ομιλητές της εκδήλωσης, ήταν και αυτοί μια τεράστια αλλαγή για την πεπατημένη αυτοδιοικητική  καθημερινότητα. Ήταν μια απάντηση απέναντι στην προσωποκεντρική προσέγγιση της διοίκησης και στην διοίκηση του ενώς. Ο Αρχηγός του συνδυασμού, ο Μανώλης Γραφάκος, μίλησε πολύ λιγότερο από όσο όλοι οι υπόλοιποι. Έκανε και αυτός ένα απλό χαιρετισμό όπως και όλοι οι άλλοι, δηλώνοντας ξεκάθαρα, το μοντέλο διοίκησης που έχει οραματιστεί.  

Οι ομιλητές όμως έκρυβαν και άλλη μια έκπληξη, στην κοινωνία που σηματοδοτεί μια ουσιαστική αλλαγή. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν κάτω ή κοντά στα 40. Σε αντίθεση με την επικρατούσα λογική και πρακτική, ο μέσος όρος ηλικίας του νέου συνδυασμού είναι πολύ χαμηλός, εξασφαλίζοντας φρέσκιες ιδέες, καθαρές σκέψεις, τεχνοκρατικές προσεγγίσεις, μοντέρνες αντιλήψεις (ακόμα και για την ίδια την ουσία της πολιτικής).  

Το μείγμα των στελεχών του νέου συνδυασμού, είναι από μόνο του μια τεράστια αλλαγή. Ποτέ ξανά 

στην πόλη μας, αλλά και σε οποιοδήποτε άλλη πόλη του μεγέθους μας, δεν υπήρξαν σε ένα συνδυασμό τόσο ικανά και έμπειρα στελέχη. Στελέχη με μακρά αυτοδιοικητική πορεία και εμπειρίες. Στελέχη που έχουν συμμετάσχει σε πολλές και διαφορετικές διοικήσεις. Στελέχη που έχουν γράψει πολλά - πολλά χιλιόμετρα στα αυτοδιοικητικά μονοπάτια του τόπου μας. Στελέχη που έχουν προσφέρει ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η πόλη μας. Στελέχη με σωρεία έργων στις πλάτες τους. Αυτό και αν είναι μια τεράστια αλλαγή και μια μοναδική ελπίδα. Όταν μάλιστα αυτά τα στελέχη από μόνα τους επιζητούν την συνύπαρξη με τους νεότερους αυτό και αν δεν είναι αυτοδιοικητικό θαύμα.

Οι Αλλαγές αυτές όμως κάποιους τους ενοχλούν. Ξέρουν ότι οι αλλαγές αυτές δεν είναι για το καλός τους.

Απόδειξη αυτού είναι ότι από την ίδια ημέρα που ανέβηκαν φωτογραφίες από την εκδήλωση και που μαθεύτηκε στην πόλη  το εύρος της επιτυχίας, άρχισαν οργανωμένες επιθέσεις λάσπης και ψεύδους. Αυτό δεν αλλάζει με τίποτα. Ξέρουν ότι ο μόνος τρόπος να αντισταθούν στο ποτάμι της αλλαγής είναι η λάσπη. Τι μηνύματα, τι δημοσιεύσεις, τι απειλές, τι ύβρεις, τι ανάσταση παλιών ξεχασμένων επι μήνες προφίλ, τι σχόλια, τι ανούσια δελτία τύπου, τι αναμασημένες για 20 φορές δημοσιεύσεις, για να υποβαθμίσουν την νίκη της πόλης.….  

Η πόλη όμως είπαμε, αλλάζει. Και οι αλλαγές κρύβουν εκπλήξεις. Εκπλήξεις που η λάσπη δεν μπορεί να τις νικήσει. Μια σειρά συγκεκριμένων δράσεων που έχουν ήδη σχεδιαστεί από την ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ, θα συμβάλει σε άλλη μια ριζική αλλαγή.  Είπαμε η πόλη αλλάζει.  

Καλές γιορτές σε όλους, με υγεία και αισιοδοξία…

1811 ΤΩΡΑ - Η πεντέλη όπως την θέλουμε και όχι όπως την θέλουν..

Έγινε εχθές η παρουσίαση για την μελέτη του Πεντελικού από την ομάδα πρωτοβουλίας «1811 ΤΩΡΑ». Η παρουσίαση είχε δύο ενότητες. Ουσιαστικά η πρώτη περιέγραφε την κατάσταση με το ιδιοκτησιακό βάσει του 1811 και τις ενέργειες που έχουν γίνει από την πρωτοβουλία ώστε επιτέλους να ενεργοποιηθεί το προεδρικό διάταγμα και να συσταθεί η προβλεπόμενη επιτροπή ώστε να είναι εφικτή η  όποια εφαρμογή της μελέτης. Στην δεύτερη ενότητα έγινε συνοπτική παρουσίαση της μελέτης και των παρεμβάσεων που θα γίνουν στο βουνό ώστε να αποτελέσει πόλο έλξης των  πολιτών και να ανακτήσει την φυσική του ομορφιά.

Στην πρώτη φάση, δηλαδή στην ανάλυση του ιδιοκτησιακού, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η προσπάθεια δεν είναι καθολικά διαπαραταξιακή όπως θα ήλπιζε κανένας. Από αυτή απουσιάζουν η διοίκηση, και μέρος της αντιπολίτευσης, γεγονός που έκανε εντύπωση σε πολλούς από τους παρευρισκόμενους και ήταν και αντικείμενο της συζήτησης από τους απλούς πολίτες, που ακολούθησε. Δεν το σχολιάζω. Εξάλλου οι επιλογές του καθένα είναι επιλογές για τις οποίες θα κριθεί. Όλοι ξέρουμε την δύναμη της εκκλησίας, που είναι και ο μοναδικός διεκδικητής του βουνού μετά το δημόσιο. Σε αυτή την φάση έγινε πλήρης περιγραφή των ενεργειών που έγιναν και αυτών που δεν έγιναν ως όφειλαν από την πλευρά της πολιτείας. Επίσης έγινε περιγραφή των επόμενων κινήσεων που θα επιβάλουν στην πολιτεία να δράσει άμεσα στα πλαίσια της νομιμότητας.  

Στην δεύτερη φάση, στην παρουσίαση της μελέτης δηλαδή, έγινε αναφορά στις ήπιες παρεμβάσεις, πολύ ήπιες θα έλεγα, που θα δημιουργήσουν βασικές υποδομές ώστε η Πεντέλη, να αποτελέσει χώρο επισκέψιμο από τους πολίτες του λεκανοπεδίου, όπου θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια σειρά από δραστηριότητες στην φύση, όπως να περπατήσουν σε μονοπάτια (πάνω στο φυσικό ανάγλυφο του βουνού), να κάνουν αθλοπαιδιές, να δουν την θέα, να μάθουν την ιστορία του βουνού κλπ κλπ. Η μελέτη περιλαμβάνει κατασκευές από φιλικά κατά κύριο λόγο, υλικά προς το περιβάλλων και μικρές διαδρομές για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Περιλαμβάνει διαμόρφωση των λατομείων, κατασκευή μικρού θεάτρου και μικρό μουσείο που θα συνδέει την ιστορία του βουνού με τον Παρθενώνα.

Επίσης η μελέτη περιλαμβάνει μια μεγάλης έκταση δεντροφύτευση, δεδομένου ότι ότι έχει γίνει μέχρι τώρα είναι πολύ μικρής κλίμακας.

Στα πολύ θετικά της μελέτης είναι ότι πράγματι οι επεμβάσεις θα είναι σημειακές και ήπιες και μόνο στα σημεία που μπορούν να έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον επισκέπτη και όχι μόνο δεν αλλοιώνει το φυσικό περιβάλλον, αλλά μέσω των δράσεων ενισχύεται σημαντικότατα η  πυροπροστασία του βουνού.

Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως σε ολόκληρο τον κόσμο έτσι και εδώ είναι μονόδρομος, αν θέλουμε να προστατέψουμε το βουνό από οποιοδήποτε κίνδυνο, να δώσουμε το βουνό στον κόσμο. Να φτιάξουμε υποδομές που θα προσελκύσουν επισκέπτες και θα αποτελούν με την ίδια τους την ύπαρξη, άτυποι φρουροί του.

Σίγουρα υπάρχουν αντιδράσεις, που μιλούν για φυσικό κάλλος, φυσική δημιουργία κλπ αλλά αυτές οι πρακτικές δεν προστάτεψαν το βουνά τόσα χρόνια που ήταν στην ησυχία του. Αντίθετα, κτίστηκε, κάηκε, έγινε σκουπιδότοπος.

Στα θετικότατα της παρουσίασης η συμμετοχή του κόσμου, η κουβέντα που ακολούθησε τις παρουσιάσεις, το ενδιαφέρων να μάθουν περισσότερα, οι προτάσεις απλών και πιο σύνθετων λύσεων. Αυτό από μόνο του μας προϊδεάζει ότι η αποδοχή του κόσμου είναι πολύ μεγάλη και το ενδιαφέρων να αποκτήσει η Αττική ένα πνεύμονα πράσινου και χώρου αναψυχής ακόμα μεγαλύτερο.

Πρέπει να απαντήσουμε όλοι αν η Πεντέλη της φωτογραφίας, είναι η Πεντέλη που θέλουμε.

 

Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο: Μοχλός Ανάπτυξης

Πόσος λόγος αλήθεια, δεν έχει γίνει για αυτή την ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια; Την ψάχνουμε γύρω από μια σειρά από ενέργειες αλλά αυτή δεν έρχεται. Άλλος τόσος λόγος  έχει γίνει για το ΓΠΣ όχι μόνο στην πόλης μας και την ανάγκη για την αναθεώρησή του και την ένταξη νέων περιοχών.
Το ερώτημα είναι, μπορεί η γη να δώσει εργαλεία που θα συμβάλουν στην ανάπτυξη, όχι μόνο της τοπικής κοινωνίας, αλλά και στο ευρύτερο οικονομικό σύστημα μιας περιοχής; Σαφέστατα ναι.
Μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς την εκμετάλλευση της γης; Ναι, αλλά ΜΟΝΟ αν έχεις ήδη ανεκμετάλλευτους πόρους που μπορούν αν προσφέρουν στην παραγωγή υπεραξιών (αγαθών και υπηρεσιών).  Εν ολίγοις μπορεί, αν έχεις ήδη χώρους έτοιμους προς εκμετάλλευση, χώρους δηλαδή που να μπορείς να χρησιμοποιήσεις για υποδομές του Δήμου.

Στον Δήμο μας, εδώ και 3 ½ χρόνια δεν έχει γίνει καμία τροποποίηση του ΓΠΣ και δεν έχει γίνει καμία ένταξη γης σε αυτό, ενώ η Δημοτική Κοινότητα της Πεντέλης δεν έχει καν ΓΠΣ!! Μέσα στα όρια του Δήμου, οι ελεύθερες προς χρήση εκτάσεις έχουν εξαντληθεί και δεν υπάρχει έτοιμο προς χρήση κάποιο τμήμα γης που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για βασικές ανάγκες των υπηρεσιών του δήμου και των δημοτών. Τρανή απόδειξη για την κατάσταση αυτή είναι η απάντηση από την πλευρά του Δήμου, στο αίτημα για μετεγκατάσταση του νηπιαγωγείου της Ν.Πεντέλης ή την κατασκευή νέου σχολείου που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας, η οποία ήταν «βρείτε χώρο εσείς οι γονείς, οι σύλλογοι και η ένωση…. και εμείς θα το κάνουμε». Απάντηση εκ του ασφαλούς, αφού χώροι δεν υπάρχουν, αλλά και πλήρη παραδοχή ότι δεν έχει γίνει τίποτα για την εξεύρεση λύσης.

Να ένα σαφέστατο παράδειγμα για την αναγκαιότητα της αναθεώρησης του ΓΠΣ και την ένταξη νέων περιοχών. Χώροι για σχολεία!! Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση σήμερα στα σχολεία της πόλης μας, δείχνει την απόλυτη γύμνια στην πρόληψη της κατάστασης, αλλά ακόμα περισσότερο και την έλλειψη οποιαδήποτε προσπάθειας να επιλυθεί το θέμα το οποίο με μαθηματική ακρίβεια θα γιγαντώνεται συνεχώς, για τα επόμενα χρόνια, αφού η δεξαμενή της ιδιωτικής παιδείας θα αδειάζει, λόγο της οικονομικής κρίσης,  σε αυτή της δημόσιας. Είδαμε, μ έσα σε εποχές ύφεσης και οικονομικής κρίση, να περνάνε από μπροστά μας εκατομμύρια € από την Περιφέρεια για γήπεδο Ανώνυμων Εταιρειών, αλλά δεν μπορούσαμε καν να αντιδράσουμε και να διεκδικήσουμε το οτιδήποτε αφού δεν έχουμε καμία μελέτη για σχολείο. Και πώς να έχουμε, αφού δεν έχουμε καν τον χώρο…

Θα είχαμε περισσότερους Αθλητικούς χώρους και γήπεδα. Σήμερα στην πόλη μας ολοένα και περισσότερα παιδιά αθλούνται και σε κάποιες περιπτώσεις καλούνται να κάνουν πρωταθλητισμό ή να προετοιμαστούν για ένα υψηλό επίπεδο, σε ανοιχτά γήπεδα, πολλές φορές ακατάλληλα για συντονισμένη ομαδική αθλητική δραστηριότητα. Αυτό κρύβει ήδη ένα πρόβλημα που έχει να κάνει με τον τρόπο διαχείρισης των υποδομών αλλά και την έλλειψη γηπέδων και αθλητικών χώρων.

Πλατείες, χώροι αναψυχής και πάρκα. Τεράστια η ανάγκη των πολιτών και σίγουρα άλλο ένα μέσο ανάπτυξης αφού μια ολόκληρη οικονομία ζει γύρω από τέτοιες δραστηριότητες. Εμπορικά καταστήματα, καταστήματα εστίασης δημιουργούνται και αναπτύσσονται γύρω από τέτοιες περιοχές αφού εξασφαλίζουν σταθερή επισκεψημότητα εν δυνάμει πελατών.

Χώροι  Στάθμευσης. Με την αναθεώρηση του ΓΠΣ μπορούν να δημιουργηθούν χώροι στάθμευσης, κυρίως κοντά στις εμπορικές ζώνες, οι οποίες θα εξασφαλίσουν πιο εύκολη πρόσβαση των πολιτών στο εμπορικό κέντρο του Δήμου, δημιουργώντας ένα ακόμα λόγω να μείνει η αγοραστική δύναμη εντός των τοιχών του Δήμου, αλλά και να κάνουν πιο ανταγωνιστική την αγορά για τους πολίτες των όμορων δήμων , αυξάνοντας την κίνηση στην τοπική αγορά.

Η τοπική κοινωνία για να αναπτυχθεί τι θέλει; Θέλει δράσεις που θα τονώσουν την εμπορική δραστηριότητα και διαχείριση των πόρων με τέτοιο τρόπο που θα λειτουργήσουν προς όφελος της, εξασφαλίζοντας καλύτερη ποιότητα ζωής για τους πολίτες, μέσα από έργα υποδομών για όλους.

Εδώ ακριβώς γίνεται και η αντιπαράθεση με συγκεκριμένους χώρους, που υποστηρίζουν ότι με την αναθεώρηση του ΓΠΣ, γίνεται «ξεπούλημα» της δημόσιας περιουσίας. Εδώ ακριβώς όμως είναι το λάθος, αφού σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ενταχθούν δασικές εκτάσεις. Αντίθετα μπορούν να μπουν στο σχέδιο πόλης ιδιοκτησίες που μέχρι τώρα είναι εκτός σχεδίου και οι οποίες θα συνεισφέρουν σε γη, προς χρήση από την τοπική κοινωνία. Θα μπουν εκτάσεις που μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος του πολίτη. Άρα εντέλει μόνο με αυτόν τον τρόπο αξιοποιείται η δημόσια περιουσία, παίζει ρόλο στην καθημερινότητα των πολιτών και συμβάλει στην ανάπτυξη του τόπου.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με μια σειρά από παράπλευρα έργα υποδομών, μπορούν να δώσουν στην πόλη μια άλλη μορφή και μια σημαντική ώθηση ανάπτυξης, χωρίς να αλλάξουν τα βασικά χαρακτηριστικά των γειτονιών. Τα Σχολεία, τα γυμναστήρια, οι παιδικές χαρές, οι πλατείες και οι χώροι στάθμευσης, θα συμβάλουν σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους και κάνουν να είναι περισσότερο από εμφανές ότι η έλλειψη ΓΠΣ είναι καταστροφική για τον τόπο και η αναθεώρησή του, απαραίτητη.

 

Πρέπει η επιλογή στις Δημοτικές Εκλογές να εξαρτάται απο κομματικές επιρροές;

Εδώ και χρόνια παραμένει τελικά αναπάντητο αν και έρχεται συχνά στο προσκήνιο, ειδικά σε περιόδους προ των Δημοτικών εκλογών, το ερώτημα, αν η επιλογή των ψηφοφόρων στις Δημοτικές εκλογές θα πρέπει να έχει το χρώμα των κομμάτων της κεντρικής πολιτικής σκηνής ή να στηρίζεται σε κριτήρια που έχουν να κάνουν με την προσωπικότητα και το πρόγραμμα των τοπικών υποψηφίων.

Πιθανόν μέσα στην πρόσφατη πολιτική ζωή της Δημοκρατίας, από την μεταπολίτευση και μετά κυρίως, να έχουν υπάρξει αρκετές διαφοροποιήσεις σχετικά με την συμπεριφορά μας, σε ζητήματα πολιτικής πειθαρχίας των ψηφοφόρων σε κομματικούς συνδυασμούς, αλλά ολοένα και περισσότερο, ειδικά με το τέλος της πολιτικής καριέρας των πολιτικών που λατρεύτηκαν από τους οπαδούς τους σε επίπεδο προσωπικοτήτων, θεωρώ ότι ο απλός ψηφοφόρος έχει διευρύνει το πεδίο της πολιτικής σκέψης του. Έχει ελαχιστοποιήσει, σταδιακά, την εξάρτησή του από πρόσωπα και έχει απομακρυνθεί από μονόπλευρες πολιτικές προσεγγίσεις, δημιουργώντας μια δυναμική μετακίνησης στον πολιτικό χάρτη. Όλο και πιο εύκολα οι ψηφοφόροι επιλέγουν, αλλάζουν πολιτικά στρατόπεδα, στην προσπάθειά τους αφενός να τιμωρήσουν και αφετέρου να ανακαλύψουν την καλύτερη επιλογή στις δεδομένες συνθήκες κάθε εκλογικής διαδικασίας.

Αυτά ισχύουν για τις Εθνικές εκλογές και λίγο πολύ ίσχυαν και για τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης δεδομένου ότι οι πολιτικοί μηχανισμοί έπαιρναν μπρός και προσπαθούσαν να κλέψουν τις εντυπώσεις και να παρουσιάσουν σαν νίκη τους την τάδε ή την δείνα επιλογή. Ένας κομματικός μηχανισμός που έλεγχε ή ήθελε να ελέγχει την κομματική βάση ώστε να δημιουργεί στρατούς από πιστούς ψηφοφόρους. Η σταδιακή όμως απομάκρυνση των ψηφοφόρων από τα κομματικά στρατόπεδα, έχει αποδυναμώσει τους κομματικούς μηχανισμούς και έχει αποκόψει τους δεσμούς του κόμματος με τον ψηφοφόρο, με αποτέλεσμα πλέον, ειδικά στις εκλογές για την ανάδειξη τοπικών αρχόντων, να ισχύει όλο και περισσότερο το κριτήριο της σωστής διοίκησης, του προγράμματος, της ομάδας διοίκησης κλπ.

Άποψή μου, είναι ότι πλέον οι πολιτικές δυνάμεις κάθε τοπικής κοινωνίας, να μην μπορούν, όχι μόνο να μην πρέπει, να έχουν εξαρτήσεις από την κεντρική κομματική σκηνή. Επειδή όμως η πολιτική είναι παντού και οι πολιτικοί πάντα θα θέλουν αν ελέγχουν τις επιλογές των ψηφοφόρων, άπτεται στον κάθε ένα από εμάς να σκέπτεται, να επιλέγει και να δρα με γνώμονα στο συμφέρων και το καλό του τόπου του.

Στις Δημοτικές εκλογές κάθε συνδυασμός θα πρέπει να κρίνεται ΜΟΝΟ από το πρόγραμμά του και από τις προσωπικότητες που διαθέτει για να το «τρέξουν» και να το ολοκληρώσουν. Στην πραγματικότητα κανένα αντίκτυπο δεν θα πρέπει να έχει η επιλογή αυτή στην κεντρική πολιτική σκηνή. Πρέπει στην συνείδηση όλων μας, να σταματήσει η εξάρτηση αυτή και να επικεντρωθούμε στα πραγματικά προβλήματα και τις λύσεις τους, στην τοπική κοινωνία και μόνο. Διαφορετικά, δεν τιμωρούμε κανέναν άλλο, παρά μόνο τους ίδιους μας τους εαυτούς, τα παιδιά μας και τις οικογένειές μας. Οι συνδυασμοί πρέπει να μείνουν μακριά από τα χρώματα των κομμάτων, μακριά από υποστηρίξεις, μακριά από μικροπολιτικά συμφέροντα. Πρέπει να επικεντρωθούν στην καθημερινότητα των πολιτών και στην επίλυση των τοπικών προβλημάτων. Πρέπει όλοι μας, είτε από την θέση του αρχηγού συνδυασμού, υποψήφιου δημοτικού συμβούλου, υποστηρικτή ή απλού ψηφοφόρου, να δουλέψουμε πάνω σε αυτό και να αφήσουμε την κριτική ικανότητα μας, να κρίνει επί των ουσιαστικών θεμάτων της πόλης. Διαφωνίες για τα χρώματα δεν χωράνε στις τοπικές κοινωνίες. Μόνο επιλογή προγραμμάτων και προσώπων που μπορούν να τα υλοποιήσουν.

Δήμαρχος Λογιστής ή Δήμαρχος Manager;

Πρέπει ο Δήμος να λειτουργεί ως Ανώνυμη Εταιρεία και ο Δήμαρχος ως Οικονομικός Διευθυντής ή όχι;

 

Αφορμή για αυτό το ερώτημα ήταν άλλο ένα management meeting σήμερα (ένα ακόμα από τα πολλά των τελευταίων 20 έτων). Ένα meeting αρκετών ωρών με προβληματισμούς σχετικά με τον βαθμό ανάπτυξης των υποδομών, το μέγεθος των επενδύσεων, την επιρροή τους στην ανάπτυξη των πωλήσεων, την καλυτέρευση των ισολογισμών, τον βαθμό χρηματοδότησης, τον τρόπο χρηματοδότησης, το EBITDA, το Χρηματοοικονομικό κόστος, το επιχειρηματικό ρίσκο  και τέλος την επιστροφή της επένδυσης στους επενδυτές. Όλα λοιπόν, σε μια Ανώνυμη Εταιρεία γίνονται για την κερδοφορία και την επιστροφή της επένδυσης στους επενδυτές, σε βάθος συγκεκριμένου χρόνου.  Όλα αυτά σε μια Α.Ε.

Πρέπει έτσι να λειτουργεί ένας Δήμος ; Έχει ο Δήμος επενδυτή που πρέπει να επιστρέψει κέρδος και προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται ΜΟΝΟ τα αναγκαία;

Όλους αυτούς τους μήνες ακούμε από τον Δήμο, την φράση «Δεν έχω λεφτά, μάνα μου..». Όλα έχουν κολλήσει γιατί ο Δήμος δεν έχει χρήματα και ασχολείται ΜΟΝΟ με τον ισοσκελισμό του ισολογισμού του.

Είναι αυτή η δουλειά του Δημάρχου; Ή καλύτερα είναι αυτή η ΜΟΝΗ δουλειά του Δημάρχου;

Πιστεύω πως όχι. Όχι ο Δήμος δεν είναι μια Α.Ε κάποιου επενδυτή που περιμένει κέρδος,  αλλά ένας ζωντανός οικονομικός οργανισμός που έχει σκοπό να διαχειριστεί τις ανάγκες των κατοίκων μιας περιοχής, συνολικά. Πρέπει να έχει τους πόρους να πληρώσει τις ανελαστικές υποχρεώσεις του, πρέπει να συντηρήσει τις υποδομές του, να δημιουργήσει σύγχρονες υποδομές για να καλύψει τις ανάγκες των δημοτών του και εν γένει να δημιουργήσει ένα σύνολο υπηρεσιών ικανό να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του σύγχρονου πολίτη.

Το «Δεν έχω χρήματα, μάνα μου..» είναι η εύκολη προσέγγιση. Γεμίζω τον κουβά με τα λεφτά που επιχορηγούμαι και από εκεί πληρώνω μέχρι να αδειάσει. Δεν κάνω καμία άλλη παρέμβαση και καμία άλλη κίνηση. Δεν δημιουργώ υποδομές και νέες υπηρεσίες, άρα και έξοδα και δεν συντηρώ επαρκώς τις υποδομές μου, άρα κάνω οικονομία. Πληρώνω μέχρι το ταμείο να είναι μηδέν.

Υπάρχει άλλος τρόπος;

Σαφώς ναι. Πρέπει να βρούμε τρόπους να δημιουργήσουμε επενδύσεις ανταποδοτικού χαρακτήρα, να εκμεταλλευτούμε χρηματοδοτήσεις για την συντήρηση και  κατασκευή υποδομών, να απαλλαγούμε από κόστη και να αυξήσουμε τα έσοδα, χωρίς την συμμετοχή των δημοτών. Να θέσουμε προτεραιότητες στις πληρωμές και να παράξουμε έργο ανάπτυξης. Να χρησιμοποιήσουμε υποδομές του δήμου και ανθρώπινο δυναμικό για την δημιουργία εσόδων. Να εκμεταλλευτούμε πόρους που προσφέρει το περιβάλλον του Δήμου και να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο διαχείρισης τους. Να εκμεταλλευτούμε τις συνέργειες με τους ιδιώτες και να παράξουμε υπεραξία μέσα από αυτές. Να χρηματοδοτήσουμε επενδύσεις με σκοπό το κέρδος σε βάθος χρόνου και να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο οικονομικό πλαίσιο που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις ετήσιες επιχορηγήσεις του κράτους.

Για να τα κάνει κανείς όλα αυτά, θα πρέπει καταρχήν να θέλει και δεύτερων να ξέρει το πώς θα τα κάνει. Θα πρέπει επίσης να θέλει και να μην χρησιμοποιεί το ύψος της κρατικής  χρηματοδότησης ως δικαιολογία, γιατί δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ απ’ όλα αυτά.

Ο Δήμος είναι μια Α.Ε με σκοπό να παράξει υπεραξίες για λογαριασμό του πολίτη και όχι να καλύψει τις βασικές λειτουργίες του βάσει της κρατικής επιχορήγησης, γιατί σε αυτή την περίπτωση δεν χρειαζόμαστε Δήμαρχο, αλλά ένα μέτριο Λογιστικό Γραφείο, που θα λέει συνέχεια.. «Δεν έχω λεφτά, μάνα μου..»

 

Αίμα, δάκρια και ιδρώτας...

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οδεύουμε ολοταχώς προς την προεκλογική περίοδο των Δημοτικών εκλογών. Φαίνεται ξεκάθαρα από την συχνότητα, το μέγεθος και το ύφος των ανακοινώσεων των παρατάξεων και των Δημοτικών Συμβούλων που μερικές έχουν σαν μόνο σκοπό να κατακρεμίζουν το προφίλ των αντιπάλων και να εκμηδενίσουν το όποιο έργο των προηγούμενων διοικήσεων. Αυτό ακριβώς δηλαδή που ζητά ο απλός πολίτης!!!  Αυτό ζητάμε όλοι!! Να στήσουμε ένα ρινγκ όπου όλοι όσοι επιδιώκουν τον δημαρχιακό θώκο θα την βγάλουν και θα την μετρήσουν και αν κάποιου άλλου είναι μεγαλύτερη θα υποστηρίξουν ότι είναι αποτέλεσμα φαρμακευτικής αγωγή ή πλαστικής χειρουργικής! Αυτό ζητάνε όλοι οι απλοί πολίτες. Να στήσουμε ένα αγώνα επιβίωσης όλων των υποψηφίων και όλοι μας γύρω – γύρω να ζητωκραυγάζουμε γεμάτοι απόλαυση από το αίμα των αντιπάλων, όπως στην αρχαία Ρώμη.  Όλοι μας θέλουμε αυτό ακριβώς, να ρίξουμε στην αρένα όλους του υποψήφιους και να στοιχηματίζουμε γύρω από άψυχα κορμιά τους. Να φέρουμε εισαγγελείς και αστυνόμους να κάνουν τους διαιτητές. Να φέρουμε εισαγγελείς για να αποφαυνθούν αν οι αγώνες έγιναν κάτω από καθεστώς νομιμότητας. Να στήσουμε ίσως τους υποψήφιους σε μια σειρά και σαν καρότο να έχουμε δεμένο το συμβόλαιο της επόμενης διοίκησης και εμείς γύρω τους να  ποντάρουμε στον νικητή. Να φτιάξουμε ένα αγώνα στυλ κοκορομαχιών (έτσι και αλλιώς δεν διαφέρει και πολύ η επερχόμενη προεκλογική περίοδος) όπου τα κοκόρια θα πολεμάνε μέχρι τελικής πτώσης. Αγώνα μάγων όπου με ταχυδακτυλουργικά θα εξαφανίζουν τους αντιπάλους και εμείς, ο απλός πολίτης, αποχαυνωμένος θα χειροκροτά μέσα σε ντελίριο τον νέο μάγο της αυτοδιοίκησης. Ας γίνει στο κάτω – κάτω ένας αγώνας στυλ Big Brother όπου εμείς με το τηλέφωνο στο χέρι θα απολαμβάνουμε real time

όλο το 24ώρο, τον πετροπόλεμο των υποψηφίων και γεμάτοι ευχαρίστηση θα πέφτουμε για ύπνο, με στόχο να σηκωθούμε νωρίς να απολαύσουμε άλλη μια μάχη μέχρις εσχάτων.  Σιγά μην θέλουμε να ακούσουμε τα προγράμματά τους, το όραμά τους για την πόλη και τους στόχους της επόμενης διοικητικής περιόδου. Δώσε αίμα στον λαό όταν χορτάσει ρίξτε στο τραπέζι και 2 έργα sex με δώρο ένα γουέστερν…

Θα πέσει η "σχολική στέγη" να μας πλακώσει...

    Ως άνθρωπος που έχω ασχοληθεί με τα των σχολείων μέσω του θεσμού του Γονέων και Κηδεμόνων, από διάφορες θέσεις εδώ και 7 χρόνια, δεν μπορώ παρά να ασχοληθώ με το θέμα της σχολικής στέγης στον Δήμο μας.

    Το πρόβλημα είναι δεδομένο και δεν σηκώνει καμία αμφισβήτηση ούτε η ύπαρξή του, ούτε η σοβαρότητά του. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να στεγάσουμε με αξιοπρέπεια  το σύνολο των παιδιών στις σχολικές μονάδες του Δήμου. Στην προσπάθεια να στεγάσουμε όλα τα παιδιά σίγουρα θα καταφύγουμε σε λύσεις μη αξιοπρεπείς τόσο για τα παιδιά όσο και για την κοινωνία ολόκληρη. Είμαι σίγουρος ότι θα χρειαστεί για άλλη μια φορά να στοιβάξουμε πολλά παιδιά σε μικρές αίθουσες, να τα βάλουμε σε κοντέινερ και να τους διαθέσουμε ένα προαύλιο κατά πολύ μικρότερο όχι μόνο από αυτό που οι ειδικοί θεωρούν αποδεκτό, αλλά και από αυτό που η κοινή λογική αντιλαμβάνεται. Επιπλέον στην προσπάθεια να βρεθεί μια προσωρινή υποφερτή λύση θα στείλουμε κάποια παιδιά λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα από το σπίτι τους ανεξάρτητα από το αν μένουν δίπλα από το σχολείο της γειτονιάς. Φοβάμαι ότι άλλες λύσεις δεν υπάρχουν σε αυτή την φάση. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε για άλλη μια σχολική χρονιά με αυτές τις συνθήκες οι οποίες φυσικά επιβαρύνονται από όλες τις υπόλοιπες αποφάσεις της κεντρικής διοίκησης για την παιδεία που την υποβαθμίζουν διαρκώς.

    Το πρόβλημα σαφέστατα δεν είναι της σημερινής διοίκησης. Δεν ήρθε η σημερινή διοίκηση να γκρεμίσει τα σχολεία στον δήμο, αλλά ούτε είχε τον χρόνο να χτίσει νέα σχολεία. Το πρόβλημα έχει αρχίσει χρόνια πίσω όταν οι διοικήσεις δεν προνόησαν να έχουν έτοιμες εγκαταστάσεις. Επίσης το πρόβλημα δεν έχει το ίδιο μέγεθος σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες. Τα Μελίσσια για παράδειγμα έχουν ένα σχετικά κάλο λόγο τετραγωνικών ανα μαθητή κυρίως στις τάξεις του Δημοτικού και Γυμνασίου αλλά εκεί το πρόβλημα έχει να κάνει κυρίως με το Λύκειο, ενώ στην Πεντέλη και στην Νέα Πεντέλη το πρόβλημα είναι πιο μεγάλο και πιο ουσιαστικό σε όλες τις βαθμίδες, αφού και οι δύο περιοχές έχουν σοβαρότατα προβλήματα υποδομών συνολικά, κυρίως η περιοχή της Ν. Πεντέλης.  Κανείς από τις προηγούμενες διοικήσεις της Πεντέλης και της Ν. Πεντέλης από ότι φαίνεται δεν είχαν μεριμνήσει σοβαρά για την πρόβλεψη του προβλήματος και να έχει προετοιμαστεί σχετικά. Αντίθετα στον πρώην Δήμο Μελισσίων είχε γίνει αρκετό έργο εδώ και χρόνια, ίσως και 10ετίες, από τις προηγούμενες διοικήσεις και δημιούργησαν ένα σύνολο υποδομών αρκετό να φιλοξενήσει με αξιοπρεπή τρόπο τους μαθητές αλλά και είχε δρομολογηθεί ένα σημαντικό σύνολο έργων για την συντήρηση των παλιότερων σχολικών μονάδων και την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων μέσω του ΕΣΠΑ.

    Από την άλλη μπορεί η σημερινή διοίκηση λοιπόν του Δήμου να μην έχει ευθύνη γιατί δεν έχτισε νέα σχολεία στον νέο Καλλικρατικό Δήμο, αλλά σαφέστατα έχει ευθύνες σοβαρές γιατί δεν έγιναν ενέργειες προς την κατεύθυνση που θα έλυναν το πρόβλημα σε επόμενο χρόνο. Σαφέστατα οι απαντήσεις προς του γονείς του τύπου «βρέστε εσείς ελεύθερο οικόπεδο» δεν μπορούν να στέκουν και να είναι σοβαρές όταν ο Δήμος  εδώ και 2,5 χρόνια δεν έχει εντάξει στο σχέδιο περιοχές σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες που θα εξασφάλιζαν τον απαιτούμενο χώρο και θα είχαμε ήδη μπεί στην φάση της διεκδίκησης των κονδυλίων αφού θα μπορούσαμε να είχαμε και έτοιμες τις σχετικές μελέτες.

    Επίσης αν και εδώ και μήνες έχουν εγκριθεί από το ΕΣΠΑ τα έργα της ενεργειακής αναβάθμισης 2 σχολείων των Μελισσίων, που είχαν κατατεθεί από την προηγούμενη διοίκηση, ο δήμος άργησε πάρα πολύ να τα ενεργοποιήσει με αποτέλεσμα να υπάρχει ήδη τεράστια καθυστέρηση και να έχουμε φτάσει στα μισά του Ιουλίου και τα έργα να μην έχουν ξεκινήσει, με αποτέλεσμα να χαθεί άλλη μια χρονιά και να είναι ορατός ο κίνδυνος να μην εκταμιευτούν ποτέ οι σχετικές επιδοτήσεις λόγω παρέλευσης του χρόνου υλοποίησης.

    Παρ όλα αυτά μέσα στον χρόνο που πέρασε είδαμε να πληρώνονται μελέτες για νέο Αστυνομικό Τμήμα στην Πεντέλη και να δρομολογείται για την ανέγερση του νέου κτηρίου δάνειο αρκετών εκατομμυρίων ευρώ. Αν η διοίκηση είχε επιδείξει τον ίδιο ζήλο και για την ανεύρεση σχολικών χώρων σήμερα θα ήμασταν ένα βήμα πιο μπροστά.

 

Εξάλλου λένε ότι για κάθε νέο σχολείο κλείνει μια φυλακή.

Αυτοδιοικητικές Αλήθειες και Ψέματα (1)

 
Η Αλήθεια είναι ότι η αυτοδιοίκηση μετά από την γεμάτη ελπίδες εφαρμογή του Καλλικράτη, η οποία σταδιακά θα έφερνε την αυτοδιοίκηση στο επίκεντρο των τοπικών κοινωνιών, παρέχοντας την δυνατότητα οι Δήμοι να λειτουργούν κάτω από ένα καθεστώς μεγαλύτερης ελευθερίας κινήσεων και ανάληψη μεγαλύτερων ευθυνών, έρχονται οι αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας οι οποίες σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις της τρόικας αποκεφαλίζουν απότομα όχι μόνο τις όποιες ελπίδες για αυτοδιοικητική  «επανάσταση» αλλά στερούν και από την αυτοδιοίκηση και βασικές δομές.

Στερούν πόρους, υπηρεσίες και προοπτικές. Οι πόροι στους Δήμους θα περικοπούν σαφέστατα τα επόμενα χρόνια, υπηρεσίες όπως Δημοτική Αστυνομία, πρόνοια κλπ θα πάψουν να λειτουργούν άμεσα και οι όποιες προοπτικές για ανάπτυξη, απλά δεν υπάρχουν. Η ανάπτυξη (αυτό που είναι ανάπτυξη και όχι αυτό που λέμε όλους αυτούς τους μήνες) θα μπορούσε να έρθει από μικρότερα κοινωνικά σχήματα, όπως οι δήμοι και να εφαρμοστούν σε ένα συνολικότερο πλαίσιο με ενιαίο σχεδιασμό για ολόκληρη την επικράτεια. Είναι πιο εύκολο να εφαρμόσεις αναπτυξιακή πολιτική σε μικρότερα υποσύνολα της κοινωνίας και να τα αναπτύξεις σταδιακά ώστε να επιτευχθεί η συνολική ανάπτυξη της κοινωνίας.

Όλα τα παραπάνω είναι γεγονότα αναμφισβήτητα. Γεγονός όμως είναι ότι οι παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν πρέπει και δεν επιτρέπεται να μείνουν στην απραγία. Δεν πρέπει να θεωρήσουν μια καλή δικαιολογία την έλλειψη των πόρων για να μην παράξουν έργο. Δεν πρέπει και δεν δικαιολογείται να μείνουν πίσω από την έλλειψη υπηρεσιών και υποδομών και να μην δημιουργήσουν υπηρεσίες και δομές.

Θα ρωτούσε κανείς εύλογα, πώς; Η απάντηση είναι απλή, αρκεί να έχεις όραμα, προοπτική και θέληση να δράσεις για καλό του τόπου. Σίγουρα η λύση δεν είναι η ανάγνωση και εφαρμογή του εγχειριδίου του Καλλικράτη ( σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να ασκήσει διοίκηση και η κόρη μου που είναι 14 ετών) αλλά ο σχεδιασμός συγκεκριμένων δράσεων που θα χαρακτηρίζονται από φαντασία, πάντα στα πλαίσια της νομιμότητας. Ο Νόμος σου θέτει τα όρια της νομιμότητας στα οποία πρέπει να κινηθεί ο σύγχρονος manager Δήμαρχος ο οποίος έχει την υποχρέωση να βρει διαδρομές μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Λέμε λοιπόν ότι οι πόροι θα μειωθούν σημαντικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνουμε απλά μια διαχείρισή τους ώστε να καλύψουμε απλά βασικές ανάγκες, αλλά να βρούμε τρόπους να αυξήσουμε τα έσοδα ώστε να παράξουμε αναπτυξιακά έργα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την σύμπραξη για παράδειγμα με ιδιώτες (μην πει κανένας ότι δεν υπάρχουν.. υπάρχουν μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις που μπορούν για παράδειγμα να συνδιαχειριστούν μια επένδυση ή να διαφημιστούν σε μια υποδομή κλπ ) ή να δημιουργήσουμε υποδομές με ανταποδοτικό χαρακτήρα μέσω χρηματοδοτικών προγραμμάτων – εργαλείων όπως το ΕΣΠΑ (ή όπως αλλιώς θα λέγεται τελικά αυτό σε λίγους μήνες) ή το Jessica ή … ή.. Φτιάχνοντας υποδομές μπορούμε να έχουμε όχι μόνο καλύτερες υπηρεσίες προς του Δημότες αλλά και έσοδα από την χρήση τους και οικονομία εξόδων από την διαχείριση της υφιστάμενης κατάστασης.

Τα μειωμένα έσοδα λοιπόν από το κράτος είναι μια πολύ καλή δικαιολογία για τον τεμπέλη manager – Δήμαρχο που μένει κρυμμένος πίσω από το πρόβλημα. Αυτό είναι μια αντικειμενική αυτοδιοικητική αλήθεια που στηρίζεται σε ένα αυτοδιοικητικό ψέμα και τα αντίστροφο.